Raspaarden en hindernissen

Politieke Junkies, dat te volgen is op npopolitiek.nl, is mijn favoriete actualiteitenprogramma. Marike Stellinga (NRC) is mijn favoriete economisch journalist, Mathijs Bouman (FD) is goede tweede. Lodewijk Asscher (PvdA) is sympathiek, maar nóg niet mijn favoriete minister.

In maart ging Marike Stellinga bij Politieke Junkies op geestige wijze in op Asschers hoopvolle Wet werk en zekerheid (Wwz), die op 1 juli 2015 is ingegaan, en de weerbarstige economische realiteit.

Asscher noemt de Wwz een ‘raspaard dat nog decennialang door onze arbeidsmarkt gaat huppelen’. De wet brengt de periode van tijdelijke arbeidscontracten terug naar twee jaar. Een volgende verlenging betekent automatisch een vast contract, terwijl het lastiger is geworden om personeel te ontslaan.

De wet maakt de arbeidsmarkt dus minder flexibel en dit belemmert ambitieuze techstart-ups, die vaak opereren in een dynamische en riskante markt. Ze moeten snel personeel kunnen aannemen, maar ook kunnen ontslaan bij een mismatch of koerswijziging. Start-ups hebben geen ruimte voor niet-functionerende of overbodige medewerkers.

Gevolgen
Na twee jaar moeten start-ups kiezen om óf flexibel te blijven, óf schaars talent vast te houden.

Daarnaast laten CBS-cijfers zien dat de Wwz de twee­deling op de arbeidsmarkt versterkt. Het aantal vaste banen in Nederland daalt al jaren. Na invoering van de wet lijkt het aantal vaste contracten voor middelbaar en hoogopgeleiden zich echter te stabiliseren, terwijl de daling voor lager opgeleiden onverminderd doorzet (zie kader).

Dit is eenvoudig te verklaren. Een opleiding geeft aan dat je bepaalde kennis en vaardigheden hebt. Hoogopgeleide mensen zijn hierdoor lastiger te vervangen, en krijgen daardoor eerder een vast contract. Mensen met een lage opleiding missen dit voordeel, en kunnen dus eerder aan het einde van de contractduur vervangen worden. De Wwz maakt hoogopgeleide ‘hipsters’ minder flexibel. En dat is precies het personeel waar start-ups het van moeten hebben.

De Wwz is daarmee dus hinderlijk voor start-ups. Na twee jaar moeten zij kiezen om óf flexibel te blijven, óf schaars talent vast te houden.

Ik ben voldoende politieke junkie om te weten dat Asscher — ondanks deze tweedeling — deze wet voorlopig niet gaat intrekken. Hopelijk wordt dit ‘huppelende raspaard’ aan de formatietafel ingeruild voor een degelijk werkpaard.

 

Posted in Media.